1op1 in de praktijk

Schermafbeelding 2013-09-25 om 15.11.22

 

Het nieuwe schooljaar is weer begonnen. En dat betekent voor de 1:1 scholen dat het uitdelen weer kan beginnen.

Zo ook op het Christelijk Lyceum in Zeist; driehonderd MacBook Airs staan te wachten om door de nieuwe eerstejaars in ontvangst te worden genomen. Een hele klus om dat elk jaar weer voor elkaar te krijgen, weten Paul van Dijk en Arjen de Bruin. En enkel bij uitdelen zal het, ook dit jaar weer, niet blijven.

Niet alleen de leerlingen zullen blij zijn met hun nieuwe MacBook, ook Paul en Arjen voelen zich gezegend te werken binnen het bestaande systeem, waarin leerlingen zelf eigenaar worden van hun computer, en de school het volledige ICT-beheer regelt. ‘Toen we nog tweehonderd Windows-devices verspreid door de school hadden staan was er constant wel wat met de apparaten aan de hand. Hooguit twintig tot dertig procent van de pc’s deed wat ze zouden moeten doen. De rest zat vol kauwgom, hing half open, en er werd zelfs complete hardware gestolen,’ aldus Paul. ‘Het feit dat de leerlingen zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen laptop scheelt enorm,’ vult Arjen aan. En dat zien de mannen, die ook de reparatie en het onderhoud van hardware binnen de school voor hun rekening nemen, terug aan de hoeveelheid schadegevallen. Bijna alle devices werken, en als er iets mis is met een MacBook van een leerling, en deze wordt ’s ochtends afgeleverd, kan hij ’s middags in de meeste gevallen alweer mee naar huis.

Verantwoordelijkheid, dat sleutelwoord wordt heel serieus genomen. Laptops worden niet zonder meer gerepareerd. ‘We vragen ze altijd waardoor de schade is ontstaan. Een toets van een keyboard gaan niet zomaar los, dat weet de leerling zelf ook’, zegt Paul. Belangrijk vinden beiden dat leerlingen de waarde van hun eigendom leren kennen. Dus niet rennen met een laptop in je hand, en als je door de gang loopt moet hij in je tas, of op z’n minst netjes dichtgeklapt. Soms gebeurt er heus wel een keer een ongelukje. ‘We kregen een keer een meisje over de vloer dat een enorm gat in de achterkant van haar scherm had. Terwijl ze zat te studeren had haar moeder een geurkaarsje voor haar op het bureau gezet, ‘net’ iets te dicht achter de laptop.’