Beeldverslag MacScholenDag 4 oktober 2012 Berlage Lyceum Amsterdam

De Volkskrant over MacScholenDag

IJs & Weder

Big Brother ziet alles, en de iPad is zijn oog

 Volkskrant, maandag 8 oktober 2012
 

ALEID TRUIJENS

Eerst verstond ik het verkeerd. Ik dacht dat het meisje op het schoolplein naast mijn huis tegen me zei ‘We hebben vandaag Maak- Schoon-Dag’. Dat leek me een goed idee, want de stoep ligt dagelijks bezaaid met plakkerige colablikken, halfvolle bakken met bami en Big Mac-verpakkingen – het boterhamzakje is passé. Maar nee, ze zei: ‘MacScholenDag’. Hun school hoort tot een groep die zich inzet voor het gebruik van ict in het onderwijs.

Alle kinderen op het plein hadden een fonkelnieuwe iPad in hun hand, die net was uitgedeeld. Daarmee deden ze hun eerste opdracht: voorlichting geven over de ‘MacScholenDag’.

‘Kijk’, zei het meisje, terwijl haar vingers over het scherm aaiden, ‘hierop staat voortaan álles.’ De schoolboeken, het opgegeven huiswerk, de roosters, contactgegevens van leraren, formats voor werkstukken. En natuurlijk filmpjes, muziek, internet en mail. Het meisje, dat in 2 gymnasium zat op deze school met vele nationaliteiten, sprak een hyperkeurig, houterig Nederlands. ‘Kijk mevrouw’, zei ze, ‘hier komen de boeken die ik op mijn literatuurlijst zal plaatsen.’ Ze toverde een rustiek houten boekenkast tevoorschijn, leeg vooralsnog. ‘Je mag hem mee naar huis nemen’, zei een klein, donker jongetje naast haar. ‘Om spelletjes op te spelen!’ Hij straalde – zoveel in de schoot geworpen geluk. ‘Wij hebben thuis niet eens een computer.’

‘Wat fijn!’ zei ik. ‘Alles in één tablet. Nu hoeven jullie nooit meer met zware tassen te sjouwen.’

De iPad is aan een onstuitbare opmars in het onderwijs bezig. Schoolboekuitgevers noemen zich tegenwoordig ‘educatieve mediaspecialist’ en leveren hun oude titels digitaal, met multimediale links. Er schieten bureautjes uit de grond die voorlichting geven over ‘veilig mediagebruik’ en ‘mediawijsheid’. De aloude musical in groep 8 is op veel basisscholen vervangen door een gezamenlijk gemaakte film die op Youtube wordt gezet.

‘Dat vind jij natuurlijk allemaal vreselijk’, veronderstelde een vriend van mij. Wat een onzin. Ik vind het leuk voor die kinderen, de iPad is een geweldig speeltje. Sinds wij thuis zo’n ding hebben, kan ik er nauwelijks van afblijven en ben ik verslaafd aan Ruzzle.

In het onderwijs lijkt de iPad mij vooral handig en ruimtebesparend. Je hebt inderdaad alles in één hand. De schoolleiding heeft er een middel bij om de veelgeroemde ‘transparantie’ te vergroten. Op de door hen geprogrammeerde iPad is precies te volgen wat alle leerlingen én leraren uitvreten. Smoesjes over vermiste schoolboeken, niet gekregen mail en verloren agenda’s zijn er niet meer bij. Big Brother ziet nu echt alles. Misschien kan de iPad ook een collectieve oproep verspreiden om de stoep schoon te houden.

De valkuil lijkt mij dat scholen denken met de iPad een geweldige didactische vernieuwing te hebben ingezet. Het gebruik ervan zou leraren veel tijd schelen. Nu kunnen ze nóg makkelijker tegen leerlingen zeggen: zoek het maar op. Bezette computers zijn geen belemmering meer.

Natuurlijk kun je prachtige, gevarieerde lessen bedenken met de iPad. Maar op de inhoud van het gebodene heeft de tablet nauwelijks invloed. Meer dan een drager is het niet. Een slecht schoolboek wordt digitaal niet ineens een goed schoolboek. Een leraar die niet kan uitleggen, doet dat nu niet ineens helder. Op je tablet schrijf je geen beter verhaal dan in een schriftje. Pubers grijpen niet eerder naar een e-novel dan naar de papieren versie; er staat zoveel verleidelijks op de iPad.

‘Mediawijsheid’ is nuttig en les in digitale vaardigheid eveneens. Maar dat is niet hetzelfde als verbeterde kennisoverdracht via de nieuwe media. Nog altijd ontbreekt er op school één onontbeerlijk vak: goed leren googelen, de gevonden informatie beoordelen op herkomst, betrouwbaarheid en bruikbaarheid. Als leraren losjes zeggen ‘zoek maar op internet’ geven ze een onmogelijke opdracht.

Uit een recent onderzoek van de Taalunie onder jongeren uit Nederland, Vlaanderen, Suriname en Aruba blijkt, weinig verrassend, dat jongeren intensief communiceren via sociale media. Wél verrassend: ze beseffen dat ze Standaardnederlands en de correcte spelling moeten beheersen. Ze verwachten dat de school hun spelling en grammatica leert, ook al vinden ze dat hondsmoeilijk. Want ‘anders vind je niks op Google’ en ‘word je op Facebook uitgelachen’. Je kunt je sollicitatiebrief niet beginnen met

‘Hey kil’. Gelijk hebben ze, die jongeren. Die inspanning moet het onderwijs blijven leveren. Met behulp van een iPad, een potje Ruzzle, een krijtje of een plak klei, dat dondert niet. Makkelijker is het er niet op geworden, wel leuker.

© de Volkskrant

 

 

iPads op Vlaamse scholen mogen toch

De Standaard  Het Sint-Pieterscollege en de Sint-Jozefshandelsschool in het Vlaamse Blankenberge mogen dan toch het gebruik van de iPad op school verplichten. De Vlaamse regering heeft daarvoor het licht op groen gezet. Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet wil wel snel werk maken van een algemeen advies rond het gebruik van ICT in de Vlaamse scholen.

Doneer uw afgeschreven ICT apparatuur

Doneer uw afgeschreven ICT apparatuur en steun een goed doel naar keuze. ITdonations is een onafhankelijke stichting met als doel het duurzaam en verantwoord afvoeren van IT apparatuur, GSM’s, PDA’s en smartphones waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat. Scholen ontvangen van ITdonations voor de afgevoerde hardware een rapportage, dat tevens kan dienen als bewijs van verwijdering. Tevens ontvangt de school de dataverwijderingscertificaten.

Meer informatie: www.itdonations.nl